Rusland 2025

DE RUSSISCHE KAUKASUS – 2025

VOORBEREIDING

1. Planning

Ik wou graag de Russische Kaukasus bezoeken en dan vooral Zuid Ossetië van uit Vladkavkaz. Ik begin reeds twee maanden vooraf informatie te verzamelen. Die vind ik niet in reisboeken maar vooral door heel veel te zoeken op internet. Ik wou een rondreis met openbaar vervoer zelf regelen maar dat is in de praktijk bijna onmogelijk en voor Zuid Ossetië moet men een permit hebben en vooral een fixer aan de grens bij de Roki Tunnel. Bovendien mag men niet zonder gids rondreizen in Zuid Ossetië.

Wij boeken een reis bij www.againstthecompass.com voor volgende reis van 9-16/09/2025 https://expeditions.againstthecompass.com/tours/russia-caucasus-may/#1 voor 1.850 €/pp. We moeten bij boeking online 800 € betalen op een rekening in de Emiraten en 1.050 € cash betalen bij begin van de reis in Vladikavkaz. Ik vul een fiche in met mijn gegevens en copie van mijn reispas. Kort nadien krijg ik mijn voucher (LOI) van de lokale reisagent in Moskau die onze reis gaat begeleiden: www.caucasus-explorer.com

Vanaf 10/07/25 ben ik bijna een maand weg op reis. Kort nadien ben in veel bezig met de administratie ervan.

2. Visum

Bij boeking van een groepsreis of bij een hotel heeft men een officiële uitnodiging nodig (LOI) waarmee men daarna bij het Russisch Consulaat in Brussel een online visa application moet doorsturen https://brussels.kdmid.ru Je krijgt een dossiernummer en paswoord en je moet je status opvolgen en wachten tot van de wachtlijst bent en een afspraak kunt maken bij het consulaat in Brussel. Pas op 26/8 kan ik naar het consulaat gaan en ik vlieg reeds op 5/9, dus spannend. Ik dacht dat de aanvraag automatisch in het bestand van het consulaat stak maar toen ik er was op 26/8 vond men die niet. De ambassade waar de aanvraag aankomt zit in een ander gebouw dan het consulaat, vandaar. Probeem: ik had de geprinte aanvraag niet bij mij. Gelukkig krijg ik een nieuwe afspraak twee dagen later en ik zou dan direct mijn visum krijgen mits ik 100 € extra zou betalen. Op 28/8 moest ik buiten het consulaat wachten tot men mij binnen riep. Ik heb nu alle documenten en reispas bij en het is ok. Ik betaal meteen met mijn kredietkaart 123 € voor een dubbel visa, geen extra voor spoed. Ik krijg echter mijn visum niet meteen mee zoals beloofd en moet op 4/9 terugkomen, een dag voor mijn vlucht.

Op het consulaat moet men ook een copie een reisverzekering afgeven dat Rusland dekt, een gewone reisverzekering bij ons dekt echter Rusland niet. Ik kon online een polis afsluiten bij www.alfastrak.com Een hotelboeking moet men ook kunnen voorleggen alsook het reisprogramma van het reisagentschap en natuurlijk een reispas die nog zes aanden geldig is en enkele foto’s niet vergeten. Ik ben driemaal op het coonsulaat in 1180 Ukkel, Robert Jonesstraat 78 geweest maar dat zou nu enkel voor Russische staatsburgers zijn. https://archive-belgium.mid.ru/nl_NL/informations-generales Het is toch ingewikkeld voor Rusland.

3. Geldzaken

Bij navraag is het in België onmogelijk RUB aan te kopen op een wisselkantoor. Kredietkaarten worden wegens de boycot niet aanvaard in Rusland en online een hotel boeken met een kredietkaart is onmogelijk. Gezien wij eerst naar Tbilisi, Georgië, zijn gevlogen konden we daar makkelijk roebels kopen. Genoeg cash € of $ meedoen om ter plaatse te wisselen.

4. Vluchten

Wij hadden een vlucht geboekt bij Turkish Airlines van Brussel via Istanbul naar Georgië waar we een paar dagen bleven en er makkelijk RUB konden kopen. De enkele vlucht kostte 496 €/pp. We gingen met lokaal vervoer van Tbilisi naar de Russische grens en daar kregen we een lift van Azeri’s. Onze toer begon in Vladikavkaz en eindigde in Derbent. De meesten van de groep vlogen terug van Machatsjkala Airport, op 120 km van Derbent, naar Istanbul. Ik nam openbaar vervoer (een taxi, betaalbaar) naar Vadikavkaz van waar ik met een busje naar Tbilisi ging. De goedkope luchtvaartmaatschappij van Aeroflot vliegt regelmatig naar/van Sochi www.flypobeda.ru/en.

5. Reisweg

Hier is de reisroute voor dezelfde reis in April 2026. Wij namen vorig jaar deel aan hun eerste reis in de Russische Kaukasus en het is goed meegevallen.

https://expeditions.againstthecompass.com/tours/russia-caucasus-may/#1

6. Informatie

De Regio die wij bereisd hebben omvat de Russische deelstaten Noord Ossetie, Ingushetie, Chechenya en Dagestan. Het is een explosive en gevaarlijke zone waar in het verleden dikwijls oorlog was, denk maar aan Tsjetchenië en het bloedbad in een school in Beslan. De bewoners zijn moslims al dan niet radicaal en gesloten en argwanend naar vreemdelingen. Er is geen toerisme in deze deelstaten tenzij Russen zelf en dan nog enkel in het prachtige Dagestan met veel natuur en cultuur.

https://elgastour.ru/en/regions/the-republic-of-north-ossetia-alania : een reisagent in Vladikavkaz maakt ook tours in de andere Kaukasus deelrepublieken. Zorgen ook voor LOI die je nodig hebt om een visum aan te vragen.

https://mid.ru/en/maps/ru/ru-se/1424240/ : Algemene info over Noord Ossetië.

https://bigcountry.travel/blog/north-ossetia-attractions-539 : Heel veel informatie over Noord Ossetië

https://en.wikivoyage.org/wiki/Ingushetia : Info over Ingushetia

https://www.caucasus-explorer.com/region/ingushetia/ : Informatie over Ingushetia + permits

https://www.tripadvisor.be/Attractions-g679470-Activities-c47-Republic_of_Ingushetia_Southern_District.html : enkele bezienswaardigheden in Ingushetia

www.visitchechnya.ru : gespecialiseerd in reizen in Chechnya – Tsjetsjenië

https://en.wikivoyage.org/wiki/Chechnya : Info over Tsjetsjenië

https://nashaplaneta.net/europe/russia/dagestan_en :een touroperator in prachtig Dagestan

https://www.advantour.com/russia/dagestan.htm : Een bekende touroperator

https://www.soviettours.com/dagestan : Een bekend touoperator

https://uazfamily.com/en/travel-dagestan/

www.dagestantravel.com : een bekende lokale reisagent en touroperator

B. REISVERSLAG

Maandag – 08/09/2025

We zijn reeds op 5/9/25 in Tbilisi aangekomen en hebben de stad bezocht, er is veel te zien en de Georgische keuken en wijn is uitstekend. Op 6/9 gaan wij met openbaar vervoer naar Gori, de stad van Stalin en op 7/9 begeven wij ons naar Stepantsminda waar wij het schittrend klooster Cminda Samebo op de berg bezoeken en wandelen in de omgeving.

We hebben een logement iets buiten het centrum maar met zicht op het klooster op de hoge berg, prachtig als het ’s avonds is verlicht. Een buur geeft ons een lift naar het centrum. Hij spreekt een taxi aan die ons voor 50 GEL naar het klooster brengt, er wacht en ons terug brengt. Het klooster zit in de stellingen wegens herstel. Schitterend zicht vanaf hier over de bergen in de omgeving. Daarna brengt dezelfde chauffeur ons naar de Russische grens, 12 km verderop. We geven hem 80 GEL en lopen door het keteldal, een smalle weg met heel veel wachtende vrachtwagens en een paar personenwagens er tussen. Wat opvalt zijn de vele Armeense tankwagens: Armenië krijgt geen olie van Azerbeidjan en een pijplijn uit Rusland bestaat (nog) niet. We wringen ons tussen de rotswand en de vrachtwagens en proberen een lift te vinden maar niemand wil ons meenemen, de meeste auto’s zitten vol met personen of goederen. De vele Russen zijn zeker niet hulpvaardig. Plots doet een man teken dat we kunnen instappen, het is een vriendelijke Azeri taximan die een rijke klant naar Derbent brengt. De administratie aan Georgische kant verloopt vlot. We staan twee uren in de file totdat we uiteindelijk moeten uitstappen en we naar het loket kunnen gaan. Tot onze verbazing verliep het heel vlot in acht minuten, geen vraag naar ons hotel, reisroute, reisagent enz. We krijgen een stempel IN naast ons Russisch visum. De personenauto werd wel goed gecontroleerd op wapens en drugs. Van de grens naar Vadikavkaz is het maar 26 km over een bochtige bergweg. Vladikavkaz is de hoofdstad van de deelstaat North-ossetia-Alania. Ergens in Vladikavkaz stopte de chauffeur en sprak een lokale taxi aan die hij instructies gaf om ons naar ons hotel te brengen voor 300 RUB. Indien wij zelf de prijs hadden moeten afspreken dan hadden wij er een veelvoud voor hoeven te betalen. Aangekomen bij ons hotel stond Oriol bij de balie; Oriol is onze viendelijke Spaanse gids die uitstekend Engels spreekt. Na onze kennismaking in de grote lounge lopen wij naar onze kamer, 10.700 RUB die ik cash moet betalen inclusief uitgebreid ontbijt. Gelukkig had ik in Tbilisi voldoende RUB gewisseld. Het is hier een uur vroeger dan in Georgië. De bediende bij de balie spreekt Engels en is vriendelijk. We hebben een mooie kamer met badkamer, geen opmerkingen.

Hotel Vladikavkaz, 75 Kotsoev Street, 362003 Vladikavkaz. Tel. 7 8672 64 94 94 www.vladikavkaz-hotel.ru vladikavkaz@intourist-ossetia.ru

Rechtover ons hotel staat de Mukhtarov Moskee die verlicht is. De straten zijn netjes, geen vuil en de mensen wandelen gedisciplineerd op straat wat ons een veilig gevoel geeft, alles is uitstekend verlicht. Een half uur later zijn we van onze wandeling aangekomen bij Brasserie Bruges met een copie gebouw uit mijn middeleeuwse stad Brugge. Het interieur is een waar museum met veel antieke meubels en ik neem veel foto’s er van. Het personeel spreekt nauwelijks Engels. Binnen is er een kleine huisbrouwerij geïnstalleerd en er zitten talrijke originele Belgische bieren op vat. We hebben er ons avondmal genomen en het was lekker. Omdat wij Belgen zijn in dit Belgisch restaurant krijgen we nog een pakket van hun huisbieren mee als geschenk. Www.bavaria-catering.ru Adres: Ulitsa Kesaeva 154 – tel. 7 (8672) 51 38 38

Dinsdag – 9/9/2025

Tegen negen uur hadden we een lekker ontbijtbuffet met veel keuze. Ondertussen hadden we ook Dimitri, onze lokale Russische gids ontmoet; hij spreekt vloeiend Engels. We ontmoeten tevens onze medereisgenoten. Bij de receptie vroegen ze nogmaals om 10.700 RUB cash te betalen, we hebben niet genoeg en moeten ergens gaan wisselen. Het is vandaag een grijze en regenachtige dag. We hebben het centrum wat verkend, er staan veel beeldhouwwerken en we bezochten ook de blauwe kerk van de “Nativity of the Blessed Virgin”, prachtig versierd binnen, typisch Orthodox. Ergens zagen we ook mooie muurschilderingen en voor de Armeense Kerk stond een standbeeld van een kazak. Een Armeense kerk is binnen steeds sober. We liepen terug langs de boorden van de Terek rivier. Ik zag voor het eerst een auto met een plaat van RSO en er naast ABH staan, er zijn er wel meerdere te zien in het zuiden van Rusland. Bij het Parlement van Zuid Ossetië staat boven de ingangsdeur nog het typisch “hamer en sikkel” embleem. We lopen door het Kosta Chetagurov park naar het brugje bij de sluis over de Terek. Er staan hier mooie grote gebouwen langs de Terek. We nemen een kijkje op het terras en in de zaal van Koyroi Restaurant en het ziet er wel aantrekkelijk uit, typische Caucasus keuken en interieur : www.koyroi.com

In de namiddag maakten we een stadsverkenning met onze Russchsche gids Dimitri maar het meeste hadden we reeds gezien deze morgen. We beginnen over de Mira Prospekt met zijn statige oude huizen; het is een rustige wandelstraat met enkele restaurants. Uiteraard gingen we het Lenin standbeeld bekijken en de gouden buste van Stalin ergens in een steegje bij Prospekt Mira, de Vredes Boulevard. De oude Duitse Kerk schijnt reeds lang geen bezoekers meer te hebben ontvangen. Het voor mij vreemd voorkomend Belgisch “Brasserie Belge – Notre Ville” is schijnbaar ook definitief gesloten. We lopen terug in de druilerige regen naar ons hotel. Tegen acht uur wandelen we naar een restaurant met een typische Ossetische keuken en weldra staan verscheidene bordjes allerlei lekkers op onze tafel. Ik kan er zowaar een trappist van La Trappe bestellen. Er is ook bier en wijn, alles op kosten van Oriol/ATC. Het was een mooie avond. Tweede overnachting in Hotel Vadikavkaz.

Woensdag – 10/09/2025

Vandaag begint onze tocht door de Russische Kaukasus. Na ons ontbijt vertrekken we reeds om acht uur noordwaarts naar de grens met Inghusetië, na een half uur gaan we net voor Beslan op de E 50 die van Brest, Frankrijk naar Machatsjkala, Dagestan aan de Kaspische Zee loopt en eindigt na bijna 5.000 km. Het is hier nog maar een gewone dubbelvaks asfaltweg. Na een half uur uit Vladikavkaz staan we reeds aan de grens van Ingushetia. We worden aangemaand van onze gidsen om hier zeker geen foto’s te nemen. We moesten ons paspoort afgeven en zij gaan binnen in een gebouw om onze permits te regelen. Na een kwartier is alles geregeld en mogen we doorrijden. Ingushetia is dun bevolkt en arm. Nazran was de voormalige hoofdstad maar pas in 1992 werd Ingushetia een nieuwe en tevens de kleinste republiek in Rusland. Thans is het moderne Magas de hoofdstad. In een groene bergachtige omgeving rijden we slechts door enkele schamele dorpjes waar de aloude verlaten torenwoningen onze aandacht trekken. Meer info op https://caucasusquest.com/your-travel-guide-to-ingushetia-land-of-the-towers/

Onze eerste stop is in Vainakh waar we de eeuwenoude verlaten versterkte torens/huizen bezoeken van Targim. Het zijn middeleeuwse torencomplexen uit de 13-17 eeuw. We moeten flink naar boven klauteren en sommigen hebben het moeilijk. Het is hier schitterend: de aloude torens steken schril af tegen de besneeuwde bergen van de Kaukasus. Het is een voor ons onbekende cultuur waar in een gemeenschap/dorp versterkte woningen met drie verdiepingen werden gebouwd en er naast ook tot dertig meter hoge verdedigingstorens. In het dal staat een regionaal hospitaal. Dit is een Russische touroperator die reizen aanbeidt naar Ingushetia

https://bigcountry.travel/ingushetia/ingushetia-towers-17333

https://www.russiadiscovery.com/tours/caucasus-mountain-land/

Verderop hebben we een fotostop bij de moskee van Tsey Loam en de hoge bergpas met dezelfde naam. We komen nog terug naar dit restaurant.

Erzi village ligt als een parel naast de weg: het hele torencomplex is een pittoreske postkaart. Gelukkig is deze cultuur nog bewaard gebleven doordat het gebied afgelegen is. We worden er op borden op gewezen dat dit een grensstreek met de republiek Georgië is.

De Vovnuvski Towers staan hoog op een rots als stille getuigen van een heldhaftig verleden, van hier werden de grenzen bewaakt en alle passage door het dal nauwlettend in de gaten gehouden. Er worden thans restauratiewerkzaamheden uitgevoerd en we moeten 200 RUB ingang betalen. Er zijn nog twee groepen Russische toeristen met bussen.

Van al dat moois hebben we honger gekregen en we rijden terug naar de pas Tsey Loam Vanaf onze tafel genieten we van een super mooi Kaukasisch berglandschap in een ongerepte natuur. Onze lunch is inbegrepen in onze toer. Er staan enkele hutten en een kabelbaan waar men in de winter kan skieën. We genieten van deze prachtige omgeving en maken een korte wandeling om nadien terug naar Vladikavkaz af te zakken.

Terug in Vladikavkaz bezoeken we het Vladikavkaz Nationaal Museum, 100 RUB ingang, dat veel te vertellen heeft over de vele oorlogen en spanningen in het gebied. Dimitri gaf ons veel uitleg. Te voet terug naar ons hotel gewandeld.

’s Avonds gaan we een typisch Ossetisch restaurant bezoeken: Osetinskaya Pivovarnya, 928 861 00 86 waar het heel aangenaam zitten is en lekker is in de Vessennyaya Straat 1, tel. 7 928 861 00 86. Typisch Ossetische keuken, prachtig interieur en zelfs met Belgische bieren zoals een trappist. Het is heel gezellig, grote biervaten boven de toog en een vol café-restaurant. We gaan terug met een taxi want het regent veel.

Donderdag – 11/09/2025

Na een lekker ontbijtbuffet in Hotel Vladikavkaz vertrekken we naar Beslan dat niet ver weg is. Iedereen zal zich nog het drama van 1 september 2004 herinneren waar 334 mensen het leven verloren door een gijzeling van Tsjetjeense rebellen in een school nummer 1. De turnzaal waar het drama plaats vond is overkoepeld en is nog steeds in dezelfde staat als net na het drama. Het is zo aangrijpelijk, ik werd er stil van. Overal aan de muren binnen de turnzaal hangen fotos van gestorven onschuldige kinderen. Grafitti op de muren, verbrande sportrekken aan de muur, het is niet te bevatten. Ik was er ruim een uur en wat ik gezien heb zal mij levenslang bijblijven. Buiten liggen bij de monumenten kransen bloemen. Dit is het verhaal :

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2024/08/30/beslan-gijzeling-school-20-jaar/

Daarna rijden we naar Magas, de nieuwe hoofdstad van Ingushetia. In het centrum staan talrijke pompeuze beelden van Memory Glory als schril contrast van de trieste gebeurtenissen in Beslan. We rijden al vlug door naar Grozny, Tsjetsjenië maar aan de grens moeten we onze reispassen afgeven en de gidsen moeten onze groepspermits tonen.

In Grozny gaan we naar het Grozny Castle dat er van buiten af netjes gerestaureerd uitziet maar binnen nog zijn vele littekens laat zien. Er zijn talrijke voorwerpen te zien in het Zamok (kasteel). Buiten is er een paviljoen aangelegd met oldtimers van president Kadirov.

Door de aanhoudende regen begeven we ons reeds vroeg naar ons hotel, het Cosmos Grozny City Hotel, het presitigieuse www.groznycity.cosmosgroup.ru We krijgen een kamer op de 22 verdieping met super zicht over de stad. Als we het raam opendoen is er enkel een metalen staaf die op een halve meter van de bodem is aangebracht, heel onveilig zeker met kinderen. Geen wonder dat er soms iemand door het raam valt in Rusland. Hier staan enkel hoge wolkenkrabbers waar de controversiële president Kadirov mee uitpakt.

Daarna gaan we nog het Kadirov Museum bezoeken, eigenlijk moet ik zeggen het Paleis want hier is geld noch moeite gespaard om de grootsheid of luxe van Tsjetsnenië aan te tonen.

Vera, mijn partner, kreeg van een nicht een bericht dat de toestand van haar moeder plotseling verergert; het ziet er niet goed uit. Ze beslist begrijpelijk om zo spoedig mogelijk naar huis te gaan. Maar dat is niet zo eenvoudig om van uit Grozny in Brussel te raken en terwijl zij op de kamer blijft om contact met de familie te hebben ga ik en Oriol onze gids in het Kupol Restaurant overleggen hoe we dat best kunnen regelen. Dimitry, onze Russische gids zit aan een andere tafel te overleggen met nieuwe klanten, aan hem hebben we geen steun. Na urenlang zoeken op de 32 verdieping vond ik de beste mogelijkheid om te vliegen van Grozny naar Istanbul. Met veel moeite vonden we een vlucht met www.utair.ru Een betere en vluggere oplossing dan eerst naar Moscow te vliegen zoals van uit België werd gesuggereerd. Vera wou zelfs via Dubai wegvliegen, tijdverlies. Eenmaal dit ticket was gereserveerd had iemand in België de vlucht Istanbul-Athene-Brussel geboekt.

Vrijdag – 12/09/2025

Vanaf onze kamer hadden we een mooi zicht op de City Tower met het achterliggend park. Het ontbijt is reeds om 7.30 uur en veel te vlug. Daarna maken we vlug onze bagage gereed, ik neem nog enkele zaken over van Vera want op een vlucht van Pobeda mag maar 5 kg mee als handbagage. We nemen vlug afscheid bij de receptie.

Ik zit vooraan het busje en zit aan mijn familie te denken, het laat mij niet los. Ik ben blij dat Vera vlug door Immigratie is geraakt op de luchthaven van Grozny; een Russische dame die Duits sprak hielp haar. Later krijg ik een bericht dat ze goed is aangekomen in Istanboel.

Vandaag hebben we een lange rit voor de boeg. 36 km verwijderd van Gozny komen we bij de buitenwijken van Shali waar nog de typische Sovjet stijl overheerst. Weldra rijden we onder de grote luxe stadspoort. In het centrum van Shali rijzen hoge witte nieuwe torengebouwen uit de grond. We parkeren bij de grote witte Ramzan Khadirov Moskee die in amper zeven jaar werd gebouwd, het is de grootste moskee van Europa en er kunnen 20.000 gelovigen in. Ramzan Khadirov is de huidige president van de republiek Tsjetsjenië. ’s Avonds moet de verlichting prachtig zijn. De hele reuzegrote moskee is opgetrokken in zuiver Grieks wit marmer uit Thasos. Hoewel ik geen moslim ben sta ik toch vol verbazing al dat moois aan te staren; alles is perfect afgewerkt met goud en kristal binnen de grote koepel. https://www.fhl.gr/en/about-us/projects/award-winning-projects/shali-mosque-ramzan-kadyrov-mosque-in-shali-city-chechenya/

We gaan verder over een slingerende weg door een prachtig berglandschap en komen op 1.870 meter hoogte bij een klein bergmeer Kozenoy-am dat de grens vormt tussen Tsjetsjenië en Dagestan. Terwijl we enkele foto’s bij het bergmeer nemen is een dame in het restaurant pelmeni voor ons aan het maken dat lekker smaakt. Het ander restaurant langs het meer is uitgebrand. Www.kezenoy.am https://northcaucasusland.wordpress.com/2014/01/24/kezenoy-am-lake-chechnya/

We zijn nu in Dagestan waar er meer dorpen op de bergflanken liggen. Het berglandschap is adembenemend, ongerept en wijds.

In Rakhata bezoeken we een fabiek waar men op ambachtelijke wijze nog mantels maakt van lokale schapewol. Het is een arbeidsintensieve manier van bewerken dat ons getoond wordt. Er is maar één klein fabriekje overgebleven van een oud ambacht in dit Kaukasisch dorp. We mochten zo een herdersmantel aandoen en het weegt loodzwaar. https://northcaucasusland.wordpress.com/2014/01/24/kezenoy-am-lake-chechnya/

Daarna klimmen we moeizaam hoog op een berg Akhulgo waar en cultuurhistorich museum is gevestigd ter nagedachtenis van een Russische belegering uit 1839. Het klein museum op zich is niet zo veel bijzonders maar we mogen op de verdedigingstoren waar we een geweldig zicht hebben over de hoge Kaukasus en de rivier diep in het dal. Dagestan is een majestueus bergland. https://nashaplaneta.net/europe/russia/dagestan-memorialnyj-kompleks-ahulgo_en

Gimry is een typisch Dagestaans bergdorp op de flanken van een berg gelegen. Het doet mij aan Kurdistan denken. We maken er een dorpswandeling en een lokale gids toont ons oude huizen en nauwe steegjes waar alles overhoop ligt. Het getuigt van een charmante wanorde. Het moskeetje is nogal klein. Hier volgt wat geschiedenis : https://grokipedia.com/page/gimry

Tenslotte komen we aan bij ons logement bij het meer, Mountain Lake Recreation Center dat kan geboekt worden op www.zenhotels.com . We krijgen allen een kamer met zicht op het meer. Een van onze medereizigers is jarig en het wordt nog een leuke avond in het restaurant.

Zaterdag – 13/09/2025

Ik ben reeds vroeg wakker en schrijf mijn dagboek bij op het terras van mijn kamer met zicht op het meer. Om 9.30 uur vertrekken we met het busje van Abdul en na een half uur stoppen we in Kurmi bij het bekend café White Night waar ik een capuchino drink terwijl ik er op wifi mijn berichten kan nazien.

Verderop ligt aan onze linkerant op een bergflank het verlaten schilderachtig spookdorp Gamsutl dat we spijtig genoeg niet bezoeken. Er liggen wel meer verlaten dorpen verscholen in de bergen van Dagestan. https://gamsutl.com/en/about-the-village/

Ergens onderweg bij een bergpas stoppen we voor een panoramisch zicht op de bergen van Dagestan. Er zijn precies lang geleden terrassen aangelegd voor landbouw. Op deze hoogte geen bewoners te bespeuren.

In Gunib hebben we een prachtig oud Dagestaans huis/museum bezocht met mooie gebuiksvoorwerpen uit vervlogen tijden. De lokale ambachtsmensen waren toen vindingrijk en kunstzinnig. Veel landbouwalaam, wijnkelder, weefgetouwen en veel meer netjes voorgesteld. Daarna toont Dimitri onze gids het oude centrum en we lopen door nauwe steegjes waar vooral veel aandacht werd besteed aan de ingangsdeuren met soms besarabische opschriften boven de ingang. Op een oneven steegje lopen we onder een ijzeren poort met opschrift CCCP. Rechtover het gemeenschapshuis staat een huis opgetrokken in gehouwen stenen met blauwe vensters en deur bij een moerbeiboom. Aan de rand van het dorp op een smal looppad kijken we neer op het nieuw dorpsgedeelte. https://russiatrek.org/blog/regions/gunib-a-village-close-to-the-sky/

Tegen de middag komen we aan in Sogratl waar we een uitgebreid middagmaal met veel schotels aangeboden krijgen door Modrikat die een homestay uitbaat. Het is hier huiselijk en gezellig ouderwets. Modrikat is een weduwe die een groot smaakvol huis bewoont en hulp krijgt van enkele eveneeens oudere dames om alles gereed te maken voor ons. De lunch was lekker en overvloedig, zelfs met wijn. Daarna gidst Dimi ons door het typisch gezellig bergdorp. Ik krijg een ruime kamer voor mij alleen. Bij mijn buren staat zelfs een kachel in de kamer. Rumi gaat mee met de jeep naar de start van een heftige wandeling maar komt terug. Ik blijf bij mijn Deense reisgenoot gezellig babbelen aan tafel over onze vele reizen. De wandelaars waren opgetogen over hun tocht van drie uren met wondermooie zichten in de bergen.

Zondag – 14/09/2025

Ons ontbijt bij Modrikat was goed verzorgd. Om negen uur zijn we vertrokken en een half uur later kwamen we aan in Chokh dat op een heuvel ligt met een mooi panorama op de bergen in de omgeving. Er zijn tal van oude huizen in de nauwe steegjes van het bergdorp. Boven de ingang van het Nationaal Cultureel Russisch Centrum (vertaling) staat een vergulde buste van Stalin. https://trapper.be/peis-en-vree-in-dagestan/

https://geomerid.com/en/place/village-chokh-dagestan/overview/

Het is een zonnige dag en het is mijn beurt om vooraan in de jeep te zitten en ik kan met volle teugen genieten van het prachtig berglandschap. De wegen zijn slecht en hobbelig maar de luxe jeep weerstaat elke uitdaging en Alvi is onze uitstekende Dagestaanse chauffeur. Nergens staan wegwijzers en gps is hier onbestaande maar Alvi vergist zich nooit. We rijden door een woest en ongerept machtig berglandschap langs afgelegen Dagestani halfverlaten dorpen .

We willen de waterval van Salta bezoeken maar er wordt een film op de locatie opgenomen en de toegang is afgesloten. We drinken thee vers gebrouwen uit een reuze samovar. Ik koop een ijsje en terwijl ik bij een ezel poseer likt hij er aan zonder vragen, den ezel. Mijn medereizigers moeten er om lachen en ik ook wel. Hier volgt een beschrijving over de Saltinsky Vodopat (waterval). https://nashaplaneta.net/europe/russia/dagestan-saltinskij-vodopad_en

We verlaten Salta over een modderige weg en tien minuten later aanschouwen we op een heuvel de wijdse adembenemende omgeving. In het schamel dorp Karekadani staat een kleine moskee in het centrum. We rijden nu regelmatig door pittoreske bergdorpen. In Kuli staat een monument met de communistische ster. Bij Kulibaukhna wordt de grindweg vlakker en rijden we door een gebied met veel weiden waar koeien grazen. In het centrum van het kleine dorp staat een ouderwetse rommelige Sovjet winkel waar alles te koop is.

Onderweg genieten we nog eens bij een fotostop van een prachtig uitzichtspunt. In het leuke dorpje Balkhar gaan we een pottenbakker bezoeken. Een paar medereizigers proberen het ook eens maar het is moeilijker dan het er uit ziet. Enkele babuchkas zitten in een hoekje te keuvelen en de dorpstafereeltjes zijn nog origineel. Aan een muur hangt een foto met eerbetoon aan Stalin. Onder de arcaden van een huis is een zithoek met banken en een tafel waar de dorpelingen spelletjes kunnen spelen. Een oude man zit zich te vervelen op een bank in de zon. Bij het administratiegebouwtje hangt een bord waarop te lezen staat dat als men een contract met het leger tekent men 1.2 miljoen RUB krijgt (13.273 €) + maandeijks nog eens 204.000 RUB (2.256 €) om aan het front in Oekraïne te gaan vechten. Natuurlijk is dat aantrekkelijk voor de doodarme mensen in deze kleine dorpjes. We lunchen in een homestay met een prachtige tuin en uitzicht op de bergen.

Verderop kijken we even rond in het dorp Urali met veel traditionele stenen huizen. Net voor Kubachi staan we op een heuvel met een prachtig zicht op het dorp. We gaan er deze avond in een homestay slapen. Het is een groot huis met een tiental verwarmde kamers en er is wifi. Het uitzicht van op het terras over de bergen is fantastisch. https://nashaplaneta.net/europe/russia/dagestan-selo-kubachi_en

Maandag – 15/09/2025

Het ontbijt was in orde en de zon is van de partij. Nadien wandelen we naar de Kubinskaya Backnya, de Kubinski Toren, een drie verdiepingen hoge verdedigingstoren. Van op het dakterras kijken we uit over het dorp en de omgeving. Binnen is er een klein museum met een winkeltje waar men prachtig filigraanwerk kan kopen; het dorp is bekend om zijn zilverwerk. Er zijn tapijten, hangertjes en veel versierde borden te koop. Ik koop twee paar zware wintersokken voor 700 RUB. We verkennen het dorp met enkele oude huizen met blauw beschilderde erkers. We lopen aan de rand op een soort verdedigingsmuur met zicht op de omgeving. Op de flanken ligt een moslim kerkhof. We lopen een lokale pottenbakkerij binnen maar we kopen geen zware spullen om mee te nemen. Daarna bezoeken we het Kubachi Museum waar bij de ingang een portret hangt van Lenin. In een paar lokalen staan prachtig bewerkte zilveren bekers tentoongesteld. Het oude ambacht waar voorheen bijna het ganse dorp werkte is failliet en de 30 werkplaatsen zijn leeg. https://atiskubachi.ru/about-kubachi-2

We begeven ons nu op weg naar Derbent, 93 km verderop aan de Kaspische Zee. Het gebied is dunbevolkt en we kruisen zelden een ander voertuig. We houden nog ergens pauze op een prachtige lokatie en na een slechte weg op het platteland komen we op een geasfalteerde weg naar Derbent. We genieten nog van een late lunch in het Azeri-Iraans restaurant Pasledie waar ook talrijke Russische toeristen zitten. We zitten aan lage tafels tussen tapijten en veel kussens en krijgen tal van bordjes lekkers voorgeschoteld. Het is een sjiek restaurant met zachte prijzen en we zitten buiten op het gezellig terras met een biertje er bij.

We gaan nu vlug inchecken in het boetiek Hotel Marema www.marena-hotel.ru Het is een mooie kamer, niets op aan te merken. Derbent ligt dicht bij de grens met Azerbeidjan. Het was oorspronkelijk een Perzische stad tot het in 1813 bij Rusland werd ingelijfd.

Met een lokale gids maken we een stadstoer. We bezoeken eerst het groot fort Naryn-Kala dat een Unesco erfgoed is en op een heuvel ligt. Het is heel groot en er lopen veel Russische toeristen rond, geen westerse. Van op de wallen hebben we een mooi zicht op de aloude stad Derbent, een van de oudste steden ter wereld die dateert van 5.000 jaar geleden. Van hier zien we de oevers van de Kaspische Zee. Een man vergiet thee van hoog naar een ander potje. We lopen door de straatjes van Derbent met een kunstwerk van een kameel die uit de steppe komt. We lopen voorbij een kleine stadsmoskee Dzhuma en een oud badhuis en bezoeken dan een Armeense kerk die binnen sober is aangekleed en nu dienst doet als museum. We lopen dan op een Moslim kerkhof met zijn rechtopstaande grafstenen en bemerken een graf van een gevallen officier in de oorlog met Oekraïne. Daarna volgt een avondmaal in de tuin van een homestay zelfs met Azerische wijn. Dimitri bestelt mijn vervoer morgen naar Vladikavkaz voor 2.500 RUB. https://nashaplaneta.net/europe/russia/dagestan-selo-kubachi_en

Dinsdag – 16/09/2025

Onze toer eindigt hier in Derbent. Heel vroeg deze morgen worden drie medereizigers naar de luchthaven van Machatsjkala gebracht 120 km verder en anderhalf uur rijden. Machatsjkala is de moderne hoofdstad van Dagestan. Van hier uit kan men naar Moscow, Istanbul of Dubai vliegen. Oriol neemt de bus van Machtatsjkala naar Vladikavkaz en blijft hier enkele dagen.

Mijn busje komt mij ophalen tegen elf uur, dat heeft Dimi zo geregeld. Het zou 5-6 uren rijden zijn naar Vladkavkaz en ik zou tegen 18.30 uur daar aankomen. Bij een tankstation zie ik dat een liter diesel 68 RUB kost en bij ons 150. Veel auto’s rijden op gas aan 25 RUB/liter. We rijden een lange tijd langs de Kaspische Zee tot bij Machtatsjkala waar er twee reizigers bijkomen. Op een korte plaspauze na hebben we bijna de ganse tijd nonstop doorgereden. Onderweg op de autostrade zie ik borden van 880 km naar Rostov en 1800 naar Moskou; Rusland is een reuzegroot land. Aangekomen in Vladikavkaz op een parking helpt mij een man een taxi bij Uber te boeken naar mijn hotel, 300 RUB naar Rock Hostel https://taplink.cc/rock_hostel_15 dat ik boekte op booking.com Op deze site kun je nog meer hostels boeken in Vladikavkaz https://tropki.com/russia/north-ossetia-alania/vladikavkaz/hostels Het is een soort jeugdherberg of hostel in een gemeenschappelijke kamer, kost 950 RUB zonder ontbijt. Ze zijn er niet vriendelijk. Ik heb ’s Avonds nog eens op Prospekt Mira gelopen dat ik al goed ken en had een goed avondmaal in Restaurant Lookom www.premier-cru.ru Op straat vraag ik aan Russische toeristen hoe ik in Tbilisi geraak en een man reserveerde voor mij vervoer voor 100 GEL. Moet wel om zes uur opstaan.

Woensdag – 17/09/2025

Om 6.30 uur krijg ik een bericht van mijn vriendin dat haar moeder deze morgen vroeg is overleden. Het was een lieve dame waarmee ik een goede band had. Een half uur later word ik opgehaald door een chauffeur van www.transkavkaz.ru die mij naar Tbilisi zal brengen. In minder dan een uur komen we reeds aan bij de grens met Georgië. Er staat een lange file personenauto’s maar ook vrachtwagens. We krijgen een controle bij de douane maar mogen doorrijden. Aan het loket van de Russische Immigratie duurde het vijf minuten om mijn stempel UIT te krijgen. Een km verderop bij de Georgische immigratie kreeg ik vlot een stempel IN, geen vragen en we mogen verder. Alles samen heeft de grensovergang twee uren geduurd doordat we lang in de rij moesten wachten. Valeri reed in een razende vaart naar Tbilisi.